Νομολογία

Ν.2037/2014 Α.Π.

Τραπεζικά επιτόκια. Όρος σύμβασης χορήγησης πιστωτικής κάρτας για επιτόκιο ανώτερο του εξωτραπεζικού. Καταχρηστικός και άκυρος ο Γενικός Όρος που επιτρέπει στην τράπεζα να καθορίζει το συμβατικό τόκο στις περιπτώσεις τμηματικών εξοφλήσεων με καταβολές δόσεων.


- Άρειος Πάγος 990/2014: Ως χρήση του σήματος κατά την...

 
Άρειος Πάγος 990/2014: Ως χρήση του σήματος κατά την παρ. 2(β) του άρθρου 1β του Ν. 2239/1994 και την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 3(γ) της Κοινοτικής Οδηγίας θεωρείται και η επίθεση του σήματος σε προϊόντα ή την συσκευασία τους στην Ελλάδα με προορισμό αποκλειστικά την εξαγωγή τους σε άλλη χώρα.

 

[...] Κατά το άρθρ. 1§1 του Ν. 2239/1994 «περί σημάτων», που αποτελεί ενσωμάτωση κατά βάση στο ελληνικό δίκαιο της Οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21 ης Δεκεμβρίου 1988, θεωρείται σήμα κάθε σημείο επιδεκτικό γραφικής παράστασης, ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή (και) τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από εκείνα άλλων επιχειρήσεων. Συνεπώς κυρίαρχο στοιχείο στην έννοια του σήματος είναι η διακριτική δύναμη, που οφείλει να έχει το σήμα προκειμένου να γίνει δεκτό και να καταχωρηθεί στο ειδικό βιβλίο σημάτων κατά το άρθρ. 14 του ίδιου νόμου. Το σήμα, δηλαδή, οφείλει πρωταρχικά να επιτελεί διακριτική λειτουργία, με την οποία στενά συνδεδεμένη είναι η λειτουργία προέλευσης που ακολούθως αναπτύσσει, έτσι ώστε τα σηματοδοτούμενα προϊόντα ή υπηρεσίες να εμφανίζονται πλέον ως προϊόντα ή υπηρεσίες συγκεκριμένης επιχείρησης και να αποφεύγεται αντίστοιχα ο κίνδυνος σύγχυσης με άλλη επιχείρηση, είτε αυτός αφορά την προέλευση των προϊόντων ή υπηρεσιών είτε την ταυτότητα των επιχειρήσεων ως προς τους φορείς τους ή ως προς την ύπαρξη μεταξύ τους οργανωτικής σχέσης ή οικονομικής συνεργασίας.

Κατά την έννοια αυτή ο κίνδυνος σύγχυσης, δηλαδή παραπλάνησης υπολογίσιμου μέρους του καταναλωτικού κοινού, ανάγεται σε κεντρική ιδέα για την παραδοχή, αλλά και για την προστασία του σήματος, αφού κατά μεν το άρθρ. 4§1εδ(β) του Ν. 2239/1994, σήμα δεν γίνεται δεκτό εάν, λόγω της ταυτότητας με προγενέστερο σήμα και της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών ή της ομοιότητας με προγενέστερο σήμα και της ταυτότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών ή της ομοιότητας με προγενέστερο σήμα και της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού (λόγος σχετικού απαραδέκτου), κατά δε το άρθρ. 18§3 του ίδιου νόμου, ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές σημεία, τα οποία αποτελούν παραποίηση ή απομίμηση του σήματός του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παραπάνω άρθρ. 4§1.

Μολονότι έτσι δεν γίνεται ως προς την προστασία του σήματος ευθεία αναφορά στην ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης, όπως αντίθετα γίνεται με το άρθρ. 5§1 της Οδηγίας 89/104/ ΕΟΚ, ωστόσο με παραπομπή στο ως άνω άρθρ. 4§1 του Ν. 2239/1994 ο κίνδυνος αυτός, στο μέτρο που αποτελεί λόγο απαραδέκτου για την καταχώρηση σήματος, ανάγεται αντίστροφα σε προϋπόθεση για την προστασία υφιστάμενου σήματος. Αναφορά στον κίνδυνο σύγχυσης δεν γίνεται και στην περίπτωση της λεγόμενης διπλής ταυτότητας μεταξύ σημείων (ενδείξεων) και προϊόντων ή υπηρεσιών, που αποτελεί επίσης λόγο απαράδεκτου για την καταχώρηση σημείου ως σήματος και κατ'   επέκταση προστασίας υφιστάμενου σήματος, αφού το άρθρ. 4§1(α) του Ν. 2239/1994 ορίζει σχετικά ότι σημείο δεν γίνεται δεκτό προς καταχώρηση, εάν ταυτίζεται με προγενέστερο σήμα και τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες, για τα οποία το σήμα έχει δηλωθεί, ταυτίζονται με εκείνα για τα οποία προστατεύεται το προγενέστερο σήμα, ενώ αντίστοιχα και το άρθρ. 5§1(α) της ως άνω Κοινοτικής Οδηγίας ορίζει ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του, σημείο πανομοιότυπο με το σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωρηθεί. Ωστόσο η παράλειψη αυτή δεν σημαίνει αντίστοιχη απεξάρτηση από τον κίνδυνο σύγχυσης, αλλά αντίθετα στην περίπτωση της διπλής ταυτότητας ο κίνδυνος αυτός είναι δεδομένος κατά την αντίληψη του νομοθέτη και τεκμαίρεται αμάχητα ως απόλυτος κίνδυνος, που συνεπάγεται απόλυτη προστασία κατά το Προοίμιο, σκέψη 10, της Οδηγίας 89/104/ΕΟΚ (ΔΕΚ 20.3.2003, LJT Diffusion S.A./Sadas Vertbauder S.A., C-291/2000, σκέψεις 50, 51, Συλλ 2003.Ι-2799).

Πανομοιότυπο, κατά την ορολογία της Κοινοτικής Οδηγίας, είναι το σημείο που αναπαράγει χωρίς τροποποίηση ή προσθήκη όλα τα στοιχεία που συνθέτουν το σήμα ή όταν θεωρούμενο αυτό στο σύνολό του παρουσιάζει διαφορές τόσο αμελητέες, ώστε να περνούν απαρατήρητες από το μέσο καταναλωτή. Αντίστοιχα κατά την ορολογία του Ν. 2239/1994 παραποίηση του σήματος συνιστά η ακριβής ή κατά τα κύρια αυτού μέρη αντιγραφή ή αναπαράστασή του, ενώ απομίμηση αποτελεί η ιδιαίτερη μεν προσέγγιση προς το ξένο σήμα, η οποία όμως, λόγω της οπτικής ή και ηχητικής εντύπωσης που προκαλεί η όλη παράσταση, είναι δυνατόν, ανεξάρτητα από επί μέρους ομοιότητες και διαφορές, να προκαλέσει σύγχυση στο κοινό με μέτρο τον μέσο άπειρο και όχι εξειδικευμένο χρήστη (ΑΠ 1227/2008 1660/2008). Εξ άλλου κατά τα άρθρ. 2 και 18§1 του Ν. 2239/1994 η καταχώρηση του σήματος παρέχει έκτοτε στο σηματούχο το δικαίωμα της αποκλειστικής χρήσης του και ιδίως, κατά την ενδεικτική αναφορά του νόμου, δικαιούται αυτός να επιθέτει το σήμα στα προϊόντα ή εμπορεύματα και στις υπηρεσίες που προορίζεται να διακρίνει, στα περικαλύμματα και στις συσκευασίες των εμπορευμάτων, στο χαρτί αλληλογραφίας, στα τιμολόγια, στους τιμοκαταλόγους, στις αγγελίες, στις κάθε είδους διαφημίσεις και έντυπο υλικό, καθώς και να το χρησιμοποιεί σε ηλεκτρονικά ή οπτικοακουστικά μέσα. Ως χρήση του σήματος κατά την παρ. 2(β) του αυτού άρθρ. 18 του Ν. 2239/1994 και την αντίστοιχη διάταξη του άρθρ. 5§3(γ) της Κοινοτικής Οδηγίας θεωρείται και η επίθεση του σήματος σε προϊόντα ή στη συσκευασία τους στην Ελλάδα με προορισμό αποκλειστικά την εξαγωγή τους σε άλλη χώρα. Πρόκειται για αυτόνομη εξουσία που επιφυλάσσει ο νόμος στο σηματούχο, οπότε και χωρίς τον κίνδυνο σύγχυσης, που κατ’ αρχήν αποκλείεται στην περίπτωση αυτή στο πλαίσιο των εσωτερικών συναλλαγών, δικαιούται αυτός στο πλαίσιο αντίστοιχα της εσωτερικής   έννομης   τάξης   (αρχή   της εδαφικότητας), της προστασίας του άρθρ. 26 του Ν. 2239/1994.

- ΣΤΕ 2677/2014: Δεν απαγορεύεται κατά την προεκλογική περίοδο διατύπωση από δημοσιογράφους προσωπικών εκτιμήσεων για τον εκλογικό αποτέλεσμα

Καμία από τις διατάξεις του ν. 3603/2007 και του ν. 3023/2002 δεν θεσπίζει απαγόρευση διατυπώσεως από δημοσιογράφους ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών σταθμών, προσωπικών εκτιμήσεων για το εκλογικό αποτέλεσμα κατά την προεκλογική περίοδο, ούτε παρέχει εξουσιοδότηση για την θέσπιση τέτοιας απαγορεύσεως. 

Αριθμός 2677/2014


ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ


ΤΜΗΜΑ Δ΄


Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2013, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Δ΄ Τμήματος, Γ. Παπαγεωργίου, Ευθ. Αντωνόπουλος, Σύμβουλοι, Μ. Αθανασοπούλου, Ι. Παπαγιάννης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ. Παπαδοπούλου, Γραμματέας του Δ΄ Τμήματος.

 

Για να δικάσει την από 18ης Νοεμβρίου 2009 αίτηση: 


της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...», που εδρεύει στην Αθήνα (...), η οποία παρέστη με το δικηγόρο ΑK, που τον διόρισε με πληρεξούσιο,


κατά του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, το οποίο παρέστη με την Α Α, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.


Με την αίτηση αυτή η αιτούσα εταιρεία επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. 435/26.8.2009 απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.


Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Γ. Παπαγεωργίου.


Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο της αιτούσης εταιρείας, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την αντιπρόσωπο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.


Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι


Α φ ο ύ    μ ε λ έ τ η σ ε    τ α    σ χ ε τ ι κ ά    έ γ γ ρ α φ α


Σ κ έ φ θ η κ ε    κ α τ ά   τ ο   Ν ό μ ο

 

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (1088598/2009 ειδικό έντυπο παραβόλου).  


2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση της 435/26.8.2009 αποφάσεως του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.), με την οποία επεβλήθη στην αιτούσα εταιρεία, ιδιοκτήτρια του τηλεοπτικού σταθμού Μ... C..., η διοικητική κύρωση του προστίμου ύψους 100.000 ευρώ, για παράβαση της παρ. 13 του άρθρου μόνον της 12217/13.5.2009 αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών (μετάδοση εκτιμήσεων για εκλογικά αποτελέσματα).


3. Επειδή, o ν.3603/2007 «Ρύθμιση θεμάτων δημοσκοπήσεων» (Φ.Ε.Κ. 188 Α΄) ορίζει, στο άρθρο 7 παρ 1, ότι «δεκαπέντε (15) ημέρες πριν από τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών, των εκλογών για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και των δημοψηφισμάτων και έως την 19.00 ώρα της ημέρας της ψηφοφορίας, απαγορεύεται» η δημοσιοποίηση, η καθ’ οιονδήποτε τρόπο μετάδοση και αναμετάδοση από τα μέσα ενημέρωσης αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων για την πρόθεση ψήφου των εκλογέων (περ. α΄), καθώς και «η καθ’ οιονδήποτε τρόπο δημοσιοποίηση η μετάδοση η αναμετάδοση οποιασδήποτε έρευνας γνώμης, με οποιονδήποτε τρόπο και αν διενεργείται, σχετικά με τις πολιτικές τάσεις, απόψεις και προτιμήσεις της κοινής γνώμης, για πολιτικά κόμματα, πολιτικές θέσεις και πρόσωπα ή άλλα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα» (περ. β΄). Ακολούθως, με το άρθρο 14 του ν.3688/2008 (Φ.Ε.Κ. 163 Α΄), που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ορίσθηκε, στην παρ. 2, ότι «η κατά τα άνω δημοσιοποίηση, μετάδοση ή αναμετάδοση δημοσκοπήσεων σχετικά με την πρόθεση ψήφου των εκλογέων… απαγορεύεται από την προηγούμενη ημέρα της διενέργειας [των εκλογών] και έως την προβλεπόμενη ώρα λήξης της ψηφοφορίας». Εξ άλλου, ρυθμίσεις ως προς την προεκλογική προβολή κομμάτων και υποψηφίων βουλευτών θεσπίζει και ο ν.3023/2002 (Φ.Ε.Κ. 146 Α΄), στο τρίτο κεφάλαιο αυτού (άρθρα 9-14). Ειδικώτερα, στο άρθρο 10 του νόμου τούτου προβλέπεται η υποχρέωση των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών να μεταδίδουν δωρεάν κατά την προεκλογική περίοδο (πλην της προηγουμένης και της ημέρας διενέργειας των εκλογών) μηνύματα κομμάτων, ενώ με το άρθρο 11 απαγορεύεται, κατά την προεκλογική περίοδο, στα κόμματα η μετάδοση από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς διαφημιστικών μηνυμάτων και μηνυμάτων κοινωνικού περιεχομένου του ν. 2328/1995 (εξαιρουμένων των κατά το ανωτέρω άρθρο 10 μηνυμάτων). Περαιτέρω, με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 30 του ως άνω ν.3023/2002 παρέχονται οι εξής εξουσιοδοτήσεις: «1. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης… καθορίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος που αφορούν τους όρους διεξαγωγής του εκλογικού αγώνα. 2. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης… καθορίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια, σχετικά με τις εμφανίσεις στα κρατικά και ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα των υποψηφίων βουλετών… και τίθενται περιορισμοί για την αποτροπή της έμμεσης προβολής των υποψηφίων βουλευτών». [Η τελευταία αυτή διάταξη περιελήφθη, ως άρθρο 47 παρ. 4, στο κωδ. π.δ. 96/2007 «περί εκλογής βουλευτών», Φ.Ε.Κ. 116 Α’]. Οι ως άνω δύο εξουσιοδοτικές διατάξεις, σύμφωνα με την παρ. 3 του εν λόγω άρθρου 30 του ν.3023/2002, «εφαρμόζονται ανάλογα στις εκλογές για την ανάδειξη των Ελλήνων αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».


 

 

4. Επειδή, προκειμένου περί των εκλογών της 7.6.2009 για την ανάδειξη εκπροσώπων για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξεδόθη, κατ’ επίκλησιν των προπαρατεθεισών διατάξεων, η 12217/13.5.2009 απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών (Φ.Ε.Κ. 899 Β΄), το άρθρο μόνον της οποίας ορίζει, στην παρ. 13, τα εξής: «Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης ημέρας, καθώς και κατά την ημέρα διεξαγωγής των εκλογών και μέχρι τις 19:00 δεν επιτρέπεται η μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων και συγκεντρώσεων ή άλλων πολιτικών εκδηλώσεων των κομμάτων, καθώς και η μετάδοση εκπομπών προεκλογικού διαλόγου ή εκτιμήσεων για το εκλογικό αποτέλεσμα με εξαίρεση τις δηλώσεις των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων που γίνονται κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας».


5. Επειδή, οι απαγορεύσεις που θεσπίζονται με τις εκτεθείσες στην τρίτη σκέψη διατάξεις ως προς ζητήματα που ανακύπτουν κατά την προεκλογική περίοδο, αναφέρονται είτε στη δημοσιοποίηση, με κάθε τρόπο, αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων για την πρόθεση ψήφου των εκλογέων ή οιασδήποτε έρευνας γνώμης για πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα (άρθρο 7 παρ. 1 ν.3603/2007) είτε στην μετάδοση διαφημιστικών ή άλλων μηνυμάτων των κομμάτων και στην έμμεση προβολή υποψηφίων βουλευτών (άρθρα 11 και 30 παρ. 2 ν. 3023/2002). Καμμία, όμως, από τις προπαρατεθείσες διατάξεις δεν θεσπίζει απαγόρευση διατυπώσεως, από δημοσιογράφους ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών σταθμών, προσωπικών εκτιμήσεων για το εκλογικό αποτέλεσμα, ούτε παρέχει εξουσιοδότηση για θέσπιση απαγορεύσεως με το περιεχόμενο αυτό. Εν όψει τούτων, καθ’ ό μέρος απαγορεύει την μετάδοση τέτοιων εκτιμήσεων κατά την προηγούμενη ημέρα των εκλογών της 7.6.2009 (και κατά την διάρκεια της εκλογής), η προπαρατεθείσα παρ. 13 του άρθρου μόνον της 12217/13.5.2009 αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών έχει θεσπισθεί καθ’ υπέρβαση των εξουσιοδοτήσεων του άρθρου 30 του ν. 3023/2002 και είναι, συνεπώς, κατά το μέρος τούτο, ανίσχυρη.


6. Επειδή, εν προκειμένω, όπως αναφέρεται στην προσβαλλομένη απόφαση, κατά την 6.6.2009, παραμονή των εκλογών για την ανάδειξη εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Μ... C.... (ιδιοκτησίας της αιτούσης) με τίτλο Μ... Σ..., κατά την διάρκεια συζητήσεως για την υπόθεση της εταιρείας S... και επί ερωτήσεως αν η υπόθεση αυτή «έχει στοιχίσει στη Νέα Δημοκρατία περίπου 3 μονάδες», δημοσιογράφος συνεργάτης του εν λόγω τηλεοπτικού σταθμού διετύπωσε την εξής άποψη: «τα ξέρουνε οι γκαλοπατζήδες και οι συνάδελφοι που αναλύουν τα γκάλοπ… η υπόθεση αυτή έχει στοιχίσει πάρα πολύ στην κυβέρνηση… το μέγεθος της ήττας θα το δούμε αύριο». Εν όψει τούτων, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Ε.Σ.Ρ. δέχθηκε ότι, αναμφιβόλως, η μετάδοση εκτιμήσεων για το εκλογικό αποτέλεσμα έγινε κατά παράβαση της, μνημονευομένης στο προοίμιο της αποφάσεως αυτής, διατάξεως της παρ. 13 του άρθρου μόνον της 12217/13.5.2009 αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών, περαιτέρω δε επεσήμανε ότι με την 2/19.5.2009 οδηγία του Ε.Σ.Ρ. είχε επιστηθεί η προσοχή των τηλεοπτικών σταθμών στην τήρηση της σχετικής απαγορεύσεως.


7. Επειδή, η διατύπωση των ως άνω προσωπικών εκτιμήσεων του δημοσιογράφου του τηλεοπτικού σταθμού της αιτούσης σχετικά με το αποτέλεσμα των εκλογών της 7.6.2009 εμπίπτει, κατ’ αρχήν, στην απαγόρευση της παρ. 13 του άρθρου μόνον της 12217/13.5.2009 αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών, η διάταξη, όμως, αυτή, καθ’ ό μέρος θεσπίζει απαγόρευση μεταδόσεως εκτιμήσεων για το αποτέλεσμα των εν λόγω εκλογών, είναι, κατά τα εκτεθέντα, ανίσχυρη και δεν δύναται, συνεπώς, να αποτελέσει νόμιμο έρεισμα επιβολής της επιδίκου κυρώσεως. Είναι, επομένως, ακυρωτέα η προσβαλλομένη απόφαση, κατά τον βασίμως προβαλλόμενο σχετικό λόγω ακυρώσεως, κατόπιν δε τούτου, αποβαίνει αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών προβαλλομένων λόγων ακυρώσεως.

 

 


Δ ι ά τ α ύ τ α

 

 


Δέχεται την κρινομένη αίτηση,


Ακυρώνει την 435/26.8.2009 απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεοράσεως, Διατάσσει την απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου, και


Επιβάλλει στο Δημόσιο την δικαστική δαπάνη της αιτούσης εταιρείας, η οποία ανέρχεται στο ποσόν των εννεακοσίων είκοσι (920) ευρώ.


Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2013


Ο Πρόεδρος του Δ' Τμήματος   Η Γραμματέας του Δ' Τμήματος 


Σωτ. Αλ. Ρίζος   Μ. Παπαδοπούλου


και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 30ής Ιουλίου 2014.


Ο Πρόεδρος του Β΄ Τμήματος     Ο Γραμματέας Διακοπών


    


Ν. Ρόζος           Ν. Αθανασίου

- ΜΠρΚαλαμάτας 376/2014 : "Ερμηνεία του άρθρου 4 της Σύμβασης της Χάγης (ν. 3765/2009) που καθιερώνει την αρχή της επικουρικότητας στις διακρατικές υιοθεσίες"

 

"Ναι μεν το αληθές νόημα της διάταξης είναι ότι η τοποθέτηση ενός παιδιού σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να πραγματοποιείται μόνο στην περίπτωση που έχουν προηγουμένως εξαντληθεί όλες οι προσπάθειες για την παραμονή του παιδιού στην οικογένειά του ή σε άλλη οικογένεια του κράτους προέλευσης, όμως η εξάντληση των προσπαθειών για την υιοθεσία του παιδιού στη χώρα προέλευσης, που επιβάλλει η αρχή της επικουρικότητας δεν πρέπει να ισοδυναμεί με την υποχρέωση υιοθεσία του παιδιού στη χώρα προέλευσης, καθώς στην περίπτωση αυτή θα υπονομευόταν μια καλύτερη υιοθεσία προς όφελος του παιδιού, που μπορεί να γίνει εκτός του κράτους αυτού και θα ερχόταν και σε πλήρη αντίθεση με τους σκοπούς της Σύμβασης, μεταξύ των οποίων είναι η καθιέρωση εγγυήσεων προς εξασφάλιση ότι οι διακρατικές υιοθεσίες πραγματοποιούνται για την εξυπηρέτηση των καλύτερων συμφερόντων του παιδιού και με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματά του, όπως αυτά αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο. Αρνητική γνωμοδότηση της Κεντρικής Αρχής Διακρατικών Υιοθεσιών (ΚΑΔΥ) λόγω αντίθεσης στο άρθρο 4 της Σύμβασης και για να μη δημιουργηθεί επικίνδυνο προηγούμενο αποδοχής καταστρατήγησης της Σύμβασης. Η γνωμοδότηση της ΚΑΔΥ πλήττει το στόχο της Σύμβασης. Δεκτή η ιδιωτική διακρατική υιοθεσία σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης. "

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 376/2014

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Χρυσούλα Ορφανού, Πρωτοδίκη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο Πρωτοδικών του Πρωτοδικείου Καλαμάτας και τη Γραμματέα, Γεωργία Κυριακοπούλου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του, την 28η Ιουλίου 2014 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΩΝ ΚΑΛΟΥΝΤΩΝ - ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ: 1) …… …… του …… και 2) …… ……. του ………. συζύγου ….. ……, κατοίκων αμφότερων ………. Κύπρου, οδός …………… αρ. ….. και ήδη προσωρινά διαμενόντων στην Αθήνα (………….. αριθ. ….., περιοχή ……….), οι οποίοι παραστάθηκαν δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, EΦ και ΜΤ

Οι καλούντες -αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η από 3-09-2013 αίτησή τους, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου, με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 294/3-09-2013, η οποία επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 3-07-2014 κλήση, με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 213/4-07-2014 για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο οικείο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των αιτούντων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.

 ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 3-07-2014 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 213/4-07-2014) κλήση των αιτούντων, νόμιμα επαναφέρεται προς συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, η από 3-09-2013 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 294/3-09-2013) αίτηση, που προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 4ης-12-20ΐ3, ύστερα από την έκδοση το πρώτον της υπ' αριθ. 557/2013 μη οριστικής απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου, επιληφθεί η αρμόδια, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης για την προστασία των παιδιών και τη διακρατική υιοθεσία, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 3765/2009, ελληνική Κεντρική Αρχή ως Κεντρική Αρχή του Κράτους Προέλευσης περί της ένδικης διακρατικής υιοθεσίας και να διαβιβαστεί σε αυτήν, δια της κυπριακής Κεντρικής Αρχής, ως Κεντρικής Αρχής του κράτους Υποδοχής, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15 παρ. 2 της ως άνω Σύμβασης, η έκθεση της κυπριακής Κεντρικής Αρχής, προκειμένου η ελληνική Κεντρική Αρχή να συντάξει με τη σειρά της την προβλεπόμενη από το άρθρο 16 παρ. 1 της ως άνω Σύμβασης έκθεσή της και να τη διαβιβάσει, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 παρ. 2 της ως άνω Σύμβασης, προς την κυπριακή Κεντρική Αρχή, β) να προσκομιστεί στο Δικαστήριο η εν λόγω προβλεπόμενη από το άρθρο 16 της ως άνω Σύμβασης έκθεση της ως άνω αρμόδιας ελληνικής Κεντρικής Αρχής και γ) να προσκομιστεί στο Δικαστήριο η προβλεπόμενη από το άρθρο 15 της ως άνω Σύμβασης έκθεση της αρμόδιας κυπριακής Κεντρικής Αρχής, ως Κεντρικής Αρχής του Κράτους Υποδοχής, με την ένδειξη «για δικαστική ή για κάθε νόμιμη χρήση» και όχι απλώς «για ενημέρωση των αιτητών». Εν συνεχεία, με την από 4-03-2014 (αριθμός έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 73/4-03-2014) κλήση των αιτούντων, η από 3-09-2013 αίτηση υιοθεσίας επαναφέρθηκε προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 2-04-2014, οπότε και εξεδόθη η υπ' αριθ. 134/2014 μη οριστική απόφαση του παρόντος δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας διατάχθηκε εκ νέου η επανάληψη της συζήτησης προκειμένου κατά τη νέα δικάσιμο που θα οριζόταν με επιμέλεια των αιτούντων να προσκομιστεί νέα έκθεση της αρμόδιας ελληνικής Κεντρικής Αρχής Διακρατικών Υιοθεσιών του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, με την οποία η εν λόγω Αρχή θα γνωμοδοτεί επί των ουσιαστικών θεμάτων, που προβλέπονται από το άρθρο 4 του Ν. 3765/2009, δυνάμει του οποίου κυρώθηκε η Σύμβαση σχετικά με την προστασία των παιδιών και τη διακρατική υιοθεσία. Στις σκέψεις και αιτιολογίες της ανωτέρω υπ' αριθ. 557/2013 μη οριστικής απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου περί του παραδεκτού και νομίμου της υπό κρίση αίτησης υιοθεσίας αναφέρεται καθ' ολοκληρίαν και η παρούσα απόφαση προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων, δεδομένου ότι για το παραδεκτό της συζήτησης της υπό κρίση αίτησης έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία, που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 748 παρ. 2 και 4 ΚΠολΔ, με τη νόμιμη και εμπρόθεσμη επίδοση τόσο του αντιγράφου αυτής, όσο και της από 3-07-2014 κλήσης, με την οποία επαναφέρεται προς συζήτηση, στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καλαμάτας, όπως προκύπτει και από τις επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 8540β’/4-10-2013 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Καλαμάτας ……………….. και την υπ' αριθ. 2341 Γ’/10-07-2014 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καλαμάτας ……………….. αντιστοίχως. Πρέπει, συνεπώς η κρινόμενη αίτηση, να διερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

 

Από τα υπ' αριθ. 557/4-12-2013 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, αποδεικνύεται ότι για την προκείμενη υιοθεσία συναίνεσαν αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου και σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα, οι αιτούντες σύζυγοι, ο καθένας για τον εαυτό του και για τον άλλον. Περαιτέρω, από τα ως άνω υπ’ αριθ. 557/4-12-2013 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου αποδεικνύεται ότι για την προκείμενη υιοθεσία συναίνεσε αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου και σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα, η φυσική μητέρα του υιοθετούμενου αγνώστου πατρός, αβάπτιστου άρρενος τέκνου, το οποίο γεννήθηκε την 1-09-2013 στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, ………… ………, δεδομένου ότι έχουν συμπληρωθεί τρεις μήνες από τη γέννηση του (άρθρο 4 παρ. 1 α' περί υιοθεσίας νόμου κατά το κυπριακό δίκαια, που προβλέπει κατώτερο όριο τους τρεις μήνες και άρθρα 246 και 247ΑλβΟικΚ). Επιπλέον, από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος απόδειξης ………… ………. του ……….., που εξετάστηκε νομότυπα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και του οποίου η κατάθεση περιέχεται στα υπ' αριθ. 557/4-12-2013 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και της μάρτυρος απόδειξης, ……. ……. του ….., που ομοίως εξετάστηκε νομότυπα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και της οποίας η κατάθεση περιέχεται στα υπ’ αριθ. 134/2-04-2014 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, καθώς και από όλα τα έγγραφα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι αιτούντες, ορισμένα εκ των οποίων μνημονεύονται ειδικότερα στη συνέχεια, χωρίς ωστόσο να παραλείπεται κάποιο από αυτά, κατά την ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι υπ' αριθ. πρωτ. εμπ. ………. και …………. εκθέσεις της Κεντρικής Αρχής Διακρατικών Υιοθεσιών του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, η από 10-06-2014 έκθεση κοινωνικής έρευνας της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και οι υπ' αριθ. πρωτ. ………. και ……….. εκθέσεις κοινωνικής έρευνας της Κοινωνικής Υπηρεσίας της Εταιρίας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, καθώς και οι προσκομιζόμενες από τους αιτούντες α) από 1-04-2014 παιδοψυχιατρική έκθεση της παιδοψυχιάτρου, ……… …….. και β) από 17-07-2014 γνωμοδότηση του ……. …….., οι οποίες δεν συνιστούν ιδιαίτερα αποδεικτικά μέσα, αλλά έγγραφα, τα οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 390 ΚΠολΔ εκτιμώνται ελεύθερα από το Δικαστήριο (ΑΠ 778/2012, ΟλΑΠ 11/2005), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι αιτούντες, κυπριακής ιθαγένειας, τέλεσαν στον Ιερό Ναό ……. Λάρνακας, στις ……….., νόμιμο θρησκευτικό γάμο, σύμφωνα με το τυπικό της ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας, όπως προκύπτει από το υπ' αρ. …………. πιστοποιητικό γάμου της Ιεράς Μητρόπολης …….. . Ο γάμος αυτός είναι ο πρώτος για τη δεύτερη των αιτούντων και ο δεύτερος για τον πρώτο των αιτούντων, κατά τη διάρκεια του οποίου, αλλά και προ της τελέσεώς του, δεν απέκτησαν φυσικά τέκνα, αλλά ούτε και θετά ή αναγνωρισμένα καθ' οιονδήποτε τρόπο, η δε έντονη επιθυμία τους να αποκτήσουν παιδί, τους οδήγησε στην εύρεση λύσης με τη νόμιμη διαδικασία της υιοθεσίας, μέσω της ιδιωτικής οδού, ήτοι χωρίς τη μεσολάβηση κοινωνικής υπηρεσίας. Για το λόγο αυτό, παρέλαβαν στην οικία τους, με σκοπό την περαιτέρω ανατροφή του, λίγες ημέρες μετά τη γέννησή του, το υπό υιοθεσία άρρεν τέκνο, που γεννήθηκε από τις εκτός γάμου σχέσεις της μητέρας του, ……….. ………… του …….. και της ……, αλβανικής ιθαγένειας, στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, στις 1-09-2013, δεν έχει υιοθετηθεί από άλλον και στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμη κύριο όνομα, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. 66/τόμος 3/6-09-2013 ληξιαρχική πράξη γέννησης του Ληξιάρχου του Δήμου Καλαμάτας. Από τη στιγμή που το ανήλικο τέκνο εντάχθηκε στην οικογένεια των αιτούντων, οι τελευταίοι έχουν αφοσιωθεί με αγάπη, τρυφερότητα και υπευθυνότητα σε αυτό, το φροντίζουν και το περιποιούνται με τον προσήκοντα τρόπο, μεριμνούν για τη στέγαση, ένδυση και διατροφή αυτού και εν γένει καλύπτουν το σύνολο των αναγκών του, λειτουργώντας ως μία οικογενειακή ενότητα. Περαιτέρω, ο πρώτος αιτών γεννήθηκε στις ……1970, ενώ η δεύτερη απούσα στις ……1967, διάγοντες κατά το χρόνο κατάθεσης της υπό κρίση αίτησης, ο μεν πρώτος το τεσσαρακοστό τρίτο (43°) έτος, η δε δεύτερη το τεσσαρακοστό έκτο (46°) έτος της ηλικίας τους και επομένως, υπάρχει η απαιτούμενη διαφορά ηλικίας με το υιοθετούμενο, καθώς και οι δύο είναι άνω των 25 ετών, όπως προϋποθέτει για την υποβολή της αίτησης υιοθεσίας το κυπριακό δίκαιο (άρθρο 3 παρ. 3 εδ. β' νόμου 19(1) του 1995 περί υιοθεσίας), αλλά και με βάση το αλβανικό δίκαιο, το οποίο προβλέπει διαφορά ηλικίας μεταξύ υιοθετούντων και υιοθετούμενου τουλάχιστον δέκα οκτώ ετών. Αμφότεροι οι αιτούντες είναι ικανοί προς δικαιοπραξία, καθώς επίσης απόλυτα υγιείς, σωματικά και ψυχικά και αρτιμελείς, σύμφωνα με τα υπ' αριθ. πρωτ. …………. και ………… ιατρικά πιστοποιητικά του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών Λευκωσίας, καθώς και το υπ' αριθ. ………… υπηρεσιακό σημείωμα του Ψυχιατρικού Τμήματος της Εθνικής Φρουράς και το υπ' αριθ. πρωτ. ………. ιατρικό πιστοποιητικό του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών Λευκωσίας, όσον αφορά τον πρώτο των αιτούντων και την υπ' αριθ. πρωτ. …….. ιατρική βεβαίωση- γνωμάτευση του Ψυχιατρικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», το από ………. δελτίο υγειονομικής εξέτασης του ίδιου ως άνω Νοσοκομείου, την υπ' αριθ. πρωτ. ……….. ιατρική βεβαίωση- γνωμάτευση του Γ' Παθολογικού Τμήματος του ως άνω Νοσοκομείου, τον από ……… ιολογικό έλεγχο, γενικές εξετάσεις αίματος και ουρολογικό έλεγχο του ίδιου ως άνω Νοσοκομείου και την από ……. ιατρική γνωμάτευση από το Γ.Ν.Α «ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ», όσον αφορά τη δεύτερη των αιτούντων, ενώ έχουν και άμεμπτο ποινικό παρελθόν (βλ. τα από …… αντίγραφα ποινικών μητρώων του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας). Περαιτέρω, ο πρώτος αιτών είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας στον κλάδο Ηλεκτρονικών και επιπλέον, έχει αποκτήσει πτυχίο Τουρκολογίας από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, από το έτος δε 1995, εργάζεται ως μόνιμος ………. στην ……………. Κύπρου σε μονάδα ………… στη Λάρνακα. Από την κοινωνική έκθεση χαρακτηρίζεται ως άνθρωπος χαμηλών τόνων, εσωστρεφής, ευγενικός και πρόσχαρος, που νοιάζεται για το συνάνθρωπό του και βοηθά με όποιο τρόπο μπορεί. Η δεύτερη αιτούσα έχει ολοκληρώσει προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στον κλάδο Διοίκησης Επιχειρήσεων σε Πανεπιστήμιο της Αμερικής (……………..), όπου παρέμεινε μέχρι το έτος 1993, οπότε επέστεψε στην Κύπρο και άρχισε να εργάζεται σε διαφημιστικές εταιρίες για δέκα (10) περίπου έτη, ενώ από το έτος 2003, έχει αναλάβει τη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας και τη διοίκηση των επιχειρήσεων του πατέρα της. Από την κοινωνική έκθεση χαρακτηρίζεται ως άτομο που έχει αξιοπρέπεια και που οι πράξεις του δεν προσβάλλουν την ίδια και την οικογένειά της. υπεύθυνο, ευαίσθητο και παράλληλα δυναμικό. Οι αιτούντες γνωρίστηκαν το Νοέμβριο του 2006 μέσω συγγενικών τους προσώπων και τέλεσαν γάμο στις …….2007. Ως ζευγάρι, η σχέση τους είναι αρμονική, έχουν υγιή συναισθηματικό δεσμό μεταξύ τους, καλή επικοινωνία, κατανόηση και αλληλοβοήθεια. Περαιτέρω, η οικονομική τους κατάσταση είναι ιδιαίτερα καλή, επαρκής για να καλύψει όλες τις ανάγκες διαβίωσης του ανήλικου προς υιοθεσία τέκνου, καθώς, τα ετήσια ακαθάριστα εισοδήματα του πρώτου αιτούντος από την εργασία του ανέρχονται στο ποσό των …………. ευρώ, όπως προκύπτει από την από 10-06-2014 φορολογική βεβαίωση του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων του Υπουργείου Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ η δεύτερη αιτούσα αποκομίζει μηνιαίως από επενδύσεις το ποσό των ……….. ευρώ. Προς οικονομική εξασφάλιση των ιδίων και του υιοθετούμενου ανηλίκου τέκνου, οι αιτούντες διαθέτουν αξιόλογη κινητή περιουσία, η οποία αποτελείται από …….. αυτοκίνητα, αποταμιεύσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς και τις επιχειρήσεις της οικογένειας της δεύτερης αιτούσας (εργοστάσιο κατασκευής επίπλων και ξενοδοχεία), αλλά και ακίνητη περιουσία, που αποτελείται από μία διώροφη κατοικία στη Λάρνακα, όπου και διαμένει μόνιμα το ζεύγος, ένα διαμέρισμα στη Λευκωσία και μία κατοικία παλιάς οικοδομής επίσης στη Λευκωσία. Επιπλέον, αμφότεροι οι αιτούντες είναι άτομα υπεύθυνα και συγκροτημένα, που διάγουν έναν αρμονικό συζυγικό βίο. Έχουν μεγάλη διάθεση και επιθυμία να μεγαλώσουν ένα παιδί και να δώσουν αγάπη, ασφάλεια και το καλύτερο δυνατό που θα μπορέσουν, ώστε να το κάνουν ισορροπημένη και ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Είναι οριοθετημένοι, με αρχές, αλλά και με ευαισθησίες που τους καθιστούν ολοκληρωμένες και ισορροπημένες προσωπικότητες για να αναλάβουν το ρόλο του γονιού. Είναι συνειδητοποιημένοι σε θέματα ενημέρωσης των παιδιών και αναζήτησης ριζών και έχουν υγιείς ανησυχίες και προβληματισμούς, σχετικά με το μεγάλωμα και την ανατροφή ενός παιδιού. Οδηγήθηκαν στην απόφαση της υιοθεσίας λόγω της σφοδρής επιθυμίας τους να αποκτήσουν παιδί, η οποία εκδηλώνεται μέσα από τη σχέση αγάπης και φροντίδας, που έχουν ήδη αναπτύξει με το τέκνο, από τη στιγμή που ανέλαβαν την ανατροφή του μέχρι σήμερα. Ανταποκρίνονται στα γονεϊκά τους καθήκοντα με απόλυτη συνέπεια, είναι επομένως ικανοί να του προσφέρουν συναισθηματική και ψυχική ισορροπία, οικονομική ασφάλεια, αρμονική ανάπτυξη και ήρεμη ζωή. Περαιτέρω, αναφορικά με τη φυσική οικογένεια του υιοθετούμενου ανηλίκου τέκνου, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδεικνύονται τα εξής: Η φυσική μητέρα του ανηλίκου τέκνου, ….. …….. γεννήθηκε στο ……….. της Αλβανίας στις …….1988 και προέρχεται από φτωχή πενταμελή οικογένεια. Στην Ελλάδα, ήρθε το έτος 2009 προκειμένου να εργαστεί, καθώς οι συνθήκες διαβίωσης στην Αλβανία ήταν άθλιες και αρχικά έμενε με το μεγαλύτερο αδελφό της, ………. …….. στη Θεσσαλονίκη, μέχρι το 2010, οπότε μετέβη στην Καλαμάτα, όπου συμβίωνε με νεαρό άνδρα αλβανικής καταγωγής, με τον οποίο διατηρούσε σχέση από τότε που ζούσε στην Αλβανία. Κατά τη διάρκεια του 5ου μήνα της κύησης της, ο σύντροφός της εξέφρασε την επιθυμία διακοπής της, γεγονός που αποτέλεσε και την αιτία διάλυσης του δεσμού τους, η ίδια δε ήταν αμφιθυμική σε σχέση με την εγκυμοσύνη της, αποφάσισε όμως ότι επιθυμούσε να τη διακόψει, όταν διένυε τον 7° μήνα της κύησης, καθώς ενημερώθηκε ότι ο πρώην σύντροφος της και βιολογικός πατέρας του εμβρύου που κυοφορούσε ήταν αρραβωνιασμένος στην Αλβανία και επρόκειτο να παντρευτεί, όμως, ο μαιευτήρας της, …… ………, ο οποίος της παρακολουθούσε καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της απέκλεισε τη δυνατότητα διακοπής κύησης τον 7° μήνα. Η ίδια, κατά τη διενέργεια της κοινωνικής έρευνας από την κοινωνική λειτουργό, …… ……., αναφέρει ότι κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της ήταν άνεργη και άπορη και φιλοξενούνταν στο σπίτι μίας φίλης της, η οποία είχε αναλάβει τα καθημερινά της έξοδα, ήταν δε αδύνατο να μεγαλώσει το παιδί που θα γεννούσε και λόγω των αντικειμενικών συνθηκών της ζωής της, αλλά και επειδή η οικογένειά της δεν θα επέτρεπε ποτέ τη γέννηση ενός παιδιού εκτός γάμου. Για τους λόγους αυτούς, επέλεξε να γεννήσει με πλήρη μυστικότητα και αποφάσισε ότι η καλύτερη λύση για το βρέφος που θα γεννούσε ήταν να δοθεί για υιοθεσία. Έτσι, την 1-09-2013, στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, η αλβανικής καταγωγής …….. ………. γέννησε εκτός γάμου το προς υιοθεσία ανήλικο άρρεν τέκνο. Για την παραπάνω γέννηση συντάχθηκε η υπ' αριθ. 66/τόμος 3/6-09-2013 ληξιαρχική πράξη γέννησης του Ληξιαρχείου του Δήμου Καλαμάτας, στη συνέχεια δε, η φυσική μητέρα, …… ……., με την υπ’ αριθ. ……../6-09-2013 δήλωση συναίνεσης σε υιοθεσία, εμπιστεύθηκε το ως άνω τέκνο της στους αιτούντες, προκειμένου αυτοί να επιμεληθούν την ανατροφή και ανάπτυξη του, δηλώνοντας παράλληλα την επιθυμία το τέκνο της να δοθεί σε αυτούς για υιοθεσία και δήλωσε ότι θα προβεί σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια προς τούτο, κυρίως δε ότι θα εμφανιστεί προκειμένου να συναινέσει στην υιοθεσία του ανηλίκου τέκνου της στη σχετική δίκη. Έκτοτε, οι αιτούντες φροντίζουν το προς υιοθεσία τέκνο με τον προσήκοντα τρόπο, μεριμνούν για την ένδυση και διατροφή του, καλύπτουν το σύνολο των αναγκών του, λειτουργώντας ως μία οικογενειακή ενότητα, μεταξύ τους δε, έχει αναπτυχθεί ισχυρός συναισθηματικός δεσμός αγάπης και αφοσίωσης. Εν συνεχεία, οι αιτούντες την 3η-09-2013 κατέθεσαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου τη με αριθμό κατάθεσης 294/3-09-2013 αίτηση υιοθεσίας, με αίτημα να κηρυχθεί θετό τέκνο τους, το αβάπτιστο ανήλικο άρρεν τέκνο της ….. ……. και αγνώστου πατρός, το οποίο γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας την 1-09-2013 και επί της ως άνω αίτησης τους, εξεδόθη η υπ' αριθ. 557/2013 μη οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία έκρινε ότι η προκείμενη υιοθεσία έχει τα στοιχεία της διακρατικής υιοθεσίας, σε αυτήν δε τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του Ν. 2447/1996 σε συνδυασμό και με αυτές του π.δ. 226/1999, καθώς και αυτές της Σύμβασης για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία, η οποία κυρώθηκε με το ν. 3765/2009, που ρυθμίζει τη διαδικασία τέλεσης διακρατικών υιοθεσιών και ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης, προκειμένου κατά την επαναλαμβανόμενη συζήτηση, με επιμέλεια των αιτούντων: α) να επιληφθεί η αρμόδια ελληνική Κεντρική Αρχή ως Κεντρική Αρχή του Κράτους Προέλευσης περί της ένδικης διακρατικής υιοθεσίας και να διαβιβαστεί σε αυτήν δια της κυπριακής Κεντρικής Αρχής, ως Κεντρικής Αρχής του κράτους Υποδοχής, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15 παρ. 2 της ως άνω Σύμβασης, η έκθεση της κυπριακής Κεντρικής Αρχής, προκειμένου η ελληνική Κεντρική Αρχή να συντάξει με τη σειρά της την προβλεπόμενη από το άρθρο 16 παρ. 1 της ως άνω Σύμβασης έκθεσή της και να τη διαβιβάσει, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 παρ. 2 της ως άνω Σύμβασης, προς την κυπριακή Κεντρική Αρχή, β) να προσκομιστεί στο Δικαστήριο η εν λόγω προβλεπόμενη από το άρθρο 16 της ως άνω Σύμβασης έκθεση της ως άνω αρμόδιας ελληνικής Κεντρικής Αρχής και γ) να προσκομιστεί στο Δικαστήριο η προβλεπόμενη από το άρθρο 15 της ως άνω Σύμβασης έκθεση της αρμόδιας κυπριακής Κεντρικής Αρχής, ως Κεντρικής Αρχής του Κράτους Υποδοχής, με την ένδειξη «για δικαστική ή για κάθε νόμιμη χρήση» και όχι απλώς «για ενημέρωση των αιτητών», δεδομένου ότι στην προκείμενη περίπτωση έχει επιληφθεί μόνο η αρμόδια κυπριακή Κεντρική Αρχή του Κράτους Υποδοχής, η οποία ενημέρωσε του αιτούντες με την από 31-07-2013 έκθεση της, που πάντως, σύμφωνα με φερόμενη σε αυτή σφραγίδα, «προορίζεται μόνο για ενημέρωση των αιτητών και δεν είναι έγκυρη για οποιαδήποτε άλλη χρήση», περί του ότι εγκρίνεται η καταλληλότητά τους για σκοπούς Υιοθεσίας (βλ. την προσκομιζόμενη από τους αιτούντες έκθεση του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας-Μονάδας για την Οικογένεια Λάρνακας), ενώ ουδόλως είχε επιληφθεί η αρμόδια, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο δεύτερο του Ν. 3765/2009, ελληνική Κεντρική Αρχή ως Κεντρική Αρχή του Κράτους Προέλευσης, ούτε έχει διαβιβαστεί στην τελευταία δια της κυπριακής Κεντρικής Αρχής, κατ' άρθρο 15 παρ. 2 της Σύμβασης, η αμέσως προαναφερόμενη έκθεση. Έπειτα, οι αιτούντες με την από 4-03-2014 κλήση τους, η οποία έλαβε αριθμό κατάθεσης δικογράφου 73/4-03-2014, επανέφεραν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου την από 3-09-2013 αίτηση υιοθεσίας τους, καθόσον είχε επιληφθεί πλέον, με επιμέλειά τους, η αρμόδια ελληνική Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ως Κεντρική Αρχή του Κράτους Προέλευσης, διαβιβάστηκε δε σε αυτήν διά της αρμόδιας Κεντρικής Κυπριακής Αρχής, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 15 παρ. 2 της Σύμβασης της Χάγης για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία, η έκθεση της Κυπριακής Δημοκρατίας (κράτος υποδοχής), με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και όλα τα ανωτέρω υπεβλήθησαν απευθείας στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου από την ελληνική Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών. Κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 2-04-2014, η ελληνική Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών (εν συντομία ΚΑΔΥ) υπέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου το υπ' αριθ. πρωτ. ……… έγγραφο της, στο οποίο κατέληγε ότι δεν δύναται να ενεργήσει για την εκπλήρωση των διαδικασιών του άρθρου 16 και 17, καθώς δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες από τη Σύμβαση της Χάγης διαδικασίες, που προβλέπονται στα άρθρα 4, 14 και 15 αυτής και δεν έχουν εκπληρωθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 της ως άνω Σύμβασης. Συγκεκριμένα, στο ως άνω έγγραφο της, η ΚΑΔΥ αναφέρει ότι οι αιτούντες απευθύνθηκαν απευθείας στο παρόν Δικαστήριο στις 3-09-2013, χωρίς να τηρήσουν την προβλεπόμενη από το άρθρο 15 της Σύμβασης διαδικασία, η δε κοινωνική έκθεση καταλληλότητας, σύμφωνα με το Κυπριακό δίκαιο των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας Κύπρου, η οποία απεστάλη στην ΚΑΔΥ την 15-01-2014 δεν έφερε ημερομηνία σύνταξης ή διεξαγωγής της κοινωνικής έρευνας και των συνεντεύξεων και δεν κατατέθηκαν ποτέ στην ως άνω υπηρεσία τα ιατρικά πιστοποιητικά των αιτούντων από παθολόγο, το πιστοποιητικό γέννησης της δεύτερης αιτούσας και τα οικονομικά - φορολογικά της στοιχεία. Επιπλέον, στο ως άνω έγγραφο της, η ΚΑΔΥ Ελλάδος αναφέρει ότι δεν έλαβε γνώση της υπό κρίση υιοθεσίας, παρά μόνο μετά την αναβολή της υπόθεσης από το παρόν Δικαστήριο και επομένως, δεν δόθηκε η δυνατότητα στις αρμόδιες ελληνικές αρχές να εξετάσουν εάν το προς υιοθεσία τέκνο μπορεί να υιοθετηθεί ή όχι μέσα στο κράτος προέλευσης (Ελλάδα), προτού αποφασισθεί ότι μία διακρατική υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του τέκνου, προσθέτει δε ότι η φυσική μητέρα δεν έδωσε τη συναίνεσή της για την προκείμενη υιοθεσία, σύμφωνα με τον προβλεπόμενο στην Ελλάδα νομικό τύπο, αλλά με συμβολαιογραφική πράξη, πέντε (5) ημέρες μετά τη γέννηση του τέκνου της και ενώ αυτό είχε ήδη παραδοθεί στους αιτούντες και καταλήγει στο ότι δεδομένου ότι δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες από τη Σύμβαση της Χάγης διαδικασίες, δεν δύναται να ενεργήσει για την εκπλήρωση των διαδικασιών των άρθρων 16 και 17 της Σύμβασης. Επί της από 4-03-2014 κλήσης των αιτούντων, με την οποία επανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου την από 3-09-2013 αίτηση υιοθεσίας τους, εξεδόθη η υπ' αριθ. 134/2014 μη οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου κατά τη νέα δικάσιμο που θα ορισθεί, με επιμέλεια των αιτούντων, να προσκομισθεί νέα έκθεση της αρμόδιας ελληνικής Κεντρικής Αρχής Διακρατικών Υιοθεσιών του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, με την οποία η εν λόγω αρχή θα γνωμοδοτεί επί των ουσιαστικών θεμάτων, που προβλέπονται από το άρθρο 4 του Ν. 3765/2009, με τον οποίο κυρώθηκε η Σύμβαση σχετικά με την προστασία των παιδιών και τη διακρατική υιοθεσία. Έτσι, οι αιτούντες με την από 3-07-2014 κλήση τους, η οποία έλαβε αριθμό κατάθεσης δικογράφου 213/4-07-2014 επανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου την από 3-09-2013 αίτηση υιοθεσίας τους, καθόσον είχαν προσκομίσει, επιμέλεια τους, στην ΚΑΔΥ Ελλάδος όλα τα απαιτούμενα έγγραφα προκειμένου να καταστεί δυνατή η σύνταξη της έκθεσης- γνωμοδότησής της. Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, η ελληνική Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών (εν συντομία ΚΑΔΥ) υπέβαλε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου το υπ' αριθ. πρωτ. ……. έγγραφο της, με το οποίο εκφράζει την αρνητική θέση της σχετικά με την προκείμενη υιοθεσία. Συγκεκριμένα, στο ως άνω έγγραφό της, η ΚΑΔΥ επαναλαμβάνει ότι οι αιτούντες απευθύνθηκαν απευθείας στο παρόν Δικαστήριο στις 3-09-2013, χωρίς να τηρήσουν την προβλεπόμενη από το άρθρο 15 της Σύμβασης διαδικασία, ήτοι την κατάθεση της αίτησης και των προβλεπόμενων δικαιολογητικών στην Κεντρική Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη διαβίβαση του πλήρους φακέλου τους στην ΚΑΔΥ, ο δε φάκελος που υπεβλήθη, μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 557/2013 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, ήταν ελλιπής και συμπληρώθηκε εκ των υστέρων. Με την ενέργειά αυτή των αιτούντων, υποστηρίζει η ΚΑΔΥ, ότι δεν δόθηκε η δυνατότητα στις αρμόδιες ελληνικές αρχές να εξετάσουν εάν το τέκνο της …….. ……… και αγνώστου πατρός θα μπορούσε να υιοθετηθεί μέσα στο κράτος προέλευσης, όπως ορίζει ο άρθρο 4 εδ. β' του Ν. 3765/2009. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 4 του Ν. 3765/2009, δυνάμει του οποίου κυρώθηκε από την Ελλάδα η Σύμβαση για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία «οι υιοθεσίες που προβλέπονται από την παρούσα Σύμβαση λαμβάνουν χώρα μόνο εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους προέλευσης α) έχουν αποφανθεί ότι το παιδί μπορεί να υιοθετηθεί, β) έχουν διαπιστώσει, αφού εξέτασαν δεόντως τις δυνατότητες τοποθέτησης του παιδιού μέσα στο κράτος προέλευσης του, ότι μία διακρατική υιοθεσία είναι προς το συμφέρον του παιδιού,..». Με το εν λόγω άρθρο, καθιερώνεται από την ως άνω Σύμβαση, η αρχή της επικουρικότητας της διακρατικής υιοθεσίας, το αληθές νόημα της οποίας είναι ότι η τοποθέτηση ενός παιδιού σε άλλο κράτος πρέπει να πραγματοποιείται μόνο στην περίπτωση που έχουν προηγουμένως εξαντληθεί όλες οι προσπάθειες για την παραμονή του παιδιού στην οικογένειά του ή σε άλλη οικογένεια του κράτους προέλευσης, η όποια όμως τοποθέτηση πρέπει να γίνεται με βάση το συμφέρον του τέκνου. Όμως, η εξάντληση των προσπαθειών για την υιοθεσία του παιδιού εντός του κράτους προέλευσης, που επιβάλλει η αρχή της επικουρικότητας, δεν πρέπει να ισοδυναμεί με την υποχρέωση υιοθεσίας του παιδιού στη χώρα προέλευσης, καθώς στην περίπτωση αυτή θα υπονομευόταν μία καλύτερη υιοθεσία προς όφελος του παιδιού, που μπορεί να γίνει εκτός του κράτους αυτού και θα ερχόταν και σε πλήρη αντίθεση με τους σκοπούς της Σύμβασης, μεταξύ των οποίων είναι η καθιέρωση εγγυήσεων προς εξασφάλιση ότι οι διακρατικές υιοθεσίες πραγματοποιούνται για την εξυπηρέτηση των καλύτερων συμφερόντων του παιδιού και με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματά του, όπως αυτά αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο. Άλλωστε, το πραγματικό συμφέρον του υιοθετούμενου τέκνου, αποτελεί καίριο και καθοριστικό κριτήριο δικαστικής απαγγελίας οποιασδήποτε υιοθεσίας και δεν μπορεί να οριστεί απλώς με νομικούς όρους, αλλά επιβάλλει την υιοθέτηση μίας πραγματικής προσέγγισης, που να εξατομικεύει σε κάθε περίπτωση τη λύση που προσαρμόζεται καλύτερα στο παιδί, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συναισθηματικές του ανάγκες, όπως επίσης και τους κινδύνους που είναι σύμφυτοι με κάθε επιλογή. Εν προκειμένω, η ΚΑΔΥ, με το ως άνω αναφερόμενο έγγραφό της, αναγνωρίζει ότι οι αιτούντες συνεργάστηκαν πλήρως ως προς την προσκόμιση του πλήρους φακέλου των δικαιολογητικών τους και κρίθηκαν κατάλληλοι προς υιοθεσία τόσο από τις αρμόδιες κυπριακές αρχές όσο και από την κοινωνική υπηρεσία της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, η οποία διεξήγαγε σχετική κοινωνική έρευνα, καθώς και το γεγονός ότι με την άσκηση της επιμέλειας του προς υιοθεσία τέκνου από τους αιτούντες από τις πρώτες ημέρες της γέννησής του έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους ισχυρός ψυχοσυναισθηματικός δεσμός. Κατά συνέπεια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και η παιδοψυχίατρος …….. ……. στην από 1-04-2014 έκθεσή της, οποιαδήποτε απομάκρυνση του προς υιοθεσία βρέφους από τους αιτούντες είτε για να τοποθετηθεί σε ίδρυμα είτε για να δοθεί σε ανάδοχους ή σε άλλους θετούς γονείς θα έχει δυσμενείς και ανεπανόρθωτες συνέπειες στην ψυχική και σωματική του υγεία, καθότι το βρέφος έχει ήδη δημιουργήσει ασφαλή και σταθερό δεσμό με τους αιτούντες. Άλλωστε, όσον αφορά τη θέση της ΚΑΔΥ ότι δεν δόθηκε η δυνατότητα στις αρμόδιες ελληνικές αρχές να εξετάσουν εάν το τέκνο της ….. …… και αγνώστου πατρός θα μπορούσε να υιοθετηθεί μέσα στο κράτος προέλευσης πρέπει να σημειωθεί ότι η ΚΑΔΥ πληροφορήθηκε έστω και εκ των υστέρων, μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 557/2013 μη οριστικής απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, την αίτηση υιοθεσίας των αιτούντων, οπότε είχε τη δυνατότητα να ερευνήσει εάν άλλοι υποψήφιοι θετοί γονείς στην Ελλάδα, που ικανοποιούν τα σχετικά κριτήρια είναι πρόθυμοι να υιοθετήσουν το τέκνο της ….. ….., επομένως, δεν μπορεί να αντιστρέφει σε βάρος των αιτούντων το ως άνω επιχείρημά της ότι δεν δόθηκε η δυνατότητα στις αρμόδιες ελληνικές αρχές να εξετάσουν το ενδεχόμενο υιοθεσίας του τέκνου της ….. ….. εντός του κράτους προέλευσης, δεδομένου ότι και η ίδια παρέλειψε να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για τη διερεύνηση της εν λόγω δυνατότητας έστω και εκ των υστέρων. Περαιτέρω, η ΚΑΔΥ στο ως άνω αναφερόμενο έγγραφό της διαλαμβάνει την εσφαλμένη θέση ότι η συναίνεση της φυσικής μητέρας του προς υιοθεσία τέκνου …… …….. δόθηκε με την υπ' αριθ. ……./6-09-2013 δήλωση συναίνεσης σε υιοθεσία της συμβολαιογράφου Καλαμάτας …….. ……. και όχι με τον προβλεπόμενο στην Ελλάδα νομικό τύπο, καθώς και ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί κοινωνική έρευνα σε σχέση με το προς υιοθεσία τέκνο, αλλά και τη φυσική μητέρα, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η φυσική μητέρα εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο της 4/12/13 και έδωσε τη συναίνεσή της για την προκείμενη υιοθεσία, όπως προκύπτει και από τα υπ' αριθ. 557/2013 πρακτικά συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, καθώς και ότι συνεπεία της υπ' αριθ. πρωτ. ……/….2014 αίτησης των αιτούντων ενώπιον του κ. Εισαγγελέως Ανηλίκων Αθηνών διενεργήθηκε κοινωνική έρευνα τόσο για το προς υιοθεσία τέκνο όσο και για τη φυσική μητέρα, οι οποίες διαβιβάσθηκαν υπηρεσιακά στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. Τέλος, στο υπ' αριθ. πρωτ. ………, η ΚΑΔΥ, ενώ αναγνωρίζει ότι με την άσκηση της επιμέλειας του προς υιοθεσία τέκνου από τους αιτούντες από τις πρώτες ημέρες της γέννησής του έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους ισχυρός ψυχοσυναισθηματικός δεσμός, εντούτοις καταλήγει ότι δεν δύναται να συμφωνήσει ότι το τέκνο της …… …….. μπορεί να υιοθετηθεί από τους αιτούντες, κυρίως επειδή θα μπορούσε να δημιουργηθεί επικίνδυνο προηγούμενο αποδοχής καταστρατήγησης της Σύμβασης για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία από τις επίσημες αρχές της Ελλάδας, για την τήρηση της οποίας ως αρμόδια αρχή είναι υπόχρεη. Όμως, η ως άνω αιτιολογία της ΚΑΔΥ πλήττει το στόχο της Σύμβασης, που είναι η καθιέρωση εγγυήσεων προς εξασφάλιση ότι οι διακρατικές υιοθεσίες πραγματοποιούνται προς εξυπηρέτηση των καλύτερων συμφερόντων του παιδιού και με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματα του και δεν είναι η διασφάλιση της μη δημιουργίας εντυπώσεων για την τήρηση της Σύμβασης λόγω μη τήρησης εγκαίρως ορισμένων τυπικών διαδικασιών. Εξάλλου, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, κάθε περίπτωση υιοθεσίας πρέπει να ερευνάται και να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά από το Δικαστήριο, καθώς τα πραγματικά περιστατικά κάθε υπόθεσης διαφέρουν μεταξύ τους, σε καμία δε περίπτωση η μη τήρηση ορισμένων τυπικών διατυπώσεων δεν μπορεί να οδηγήσει σε καταστρατήγηση της Σύμβασης, αφού βασικό κριτήριο είναι το συμφέρον το τέκνου. Στην προκειμένη περίπτωση, το προς υιοθεσία τέκνο έχει ήδη αναπτύξει συναισθηματικό δεσμό και στενή σχέση με τους αιτούντες, έχει καλή ψυχοσωματική και κοινωνική ανάπτυξη και έχει ενταχθεί πλήρως στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον των αιτούντων, επιπλέον έχει δημιουργηθεί μεταξύ του προς υιοθεσία τέκνου και των αιτούντων μία εν τοις πράγμασι οικογενειακή σχέση, καθώς τους αναγνωρίζει ως γονείς του, οι τελευταίοι δε το ανατρέφουν και το φροντίζουν με αγάπη, ήδη από την 6η ημέρα της γέννησής του και τυχόν απομάκρυνσή του από τους αιτούντες και ενδεχόμενη τοποθέτησή του οε ίδρυμα ή τυχόν φιλοξενία του σε κάποια ανάδοχη οικογένεια θα διαταράξει την ομαλή ψυχοπνευματική ανάπτυξη του βρέφους, αλλά θα δημιουργήσει και ψυχολογικά προβλήματα στους αιτούντες, οι οποίοι όλο αυτό το χρονικό διάστημα των έντεκα (11) μηνών έχουν δεθεί με αυτό. Με τα δεδομένα αυτά, προκύπτει ότι στην προκείμενη περίπτωση η αιτούμενη υιοθεσία από τους υποψήφιους θετούς γονείς είναι καθ' όλα επιτρεπτή, χωρίς να εμποδίζεται τυπικά από την αρνητική γνωμοδότηση της ΚΑΔΥ, η δε ολοκλήρωσή της επιβάλλεται από το πραγματικό συμφέρον τόσο του υιοθετούμενου, το οποίο αποτελεί καίριο και καθοριστικό κριτήριο δικαστικής απαγγελίας οποιασδήποτε υιοθεσίας, όσο και των αιτούντων, οι οποίοι βρίσκονται σε άριστη βιολογική, ηθική, πνευματική και περιουσιακή κατάσταση, ώστε να το αναθρέψουν με την επιβαλλόμενη στοργή και φροντίδα και να του εξασφαλίσουν τις κατάλληλες οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες για την ομαλή ψυχοπνευματική του εξέλιξη. Σημειώνεται δε ότι εφόσον το προς υιοθεσία ανήλικο τέκνο γεννήθηκε και παραμένει χωρίς γάμο των φυσικών γονέων του και δεν έχει αναγνωριστεί από το φυσικό του πατέρα, αρκεί η συναίνεση της φυσικής του μητέρας. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή, ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και να κηρυχθεί το προς υιοθεσία ανήλικο αβάπτιστο άρρεν τέκνο, φυσικό τέκνο της …… ……. και αγνώστου πατρός, αλβανικής καταγωγής, που γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας στις 1-09-2013. θετό τέκνο των αιτούντων, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ θετό τέκνο των αιτούντων, ……….. ……. του …….. και …….. ……… του ………, συζύγου …….. ………., το ανήλικο αβάπτιστο άρρεν τέκνο της …….. ……… του ……. και της ….., αλβανικής ιθαγένειας, που γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, στις 1-09-2013, αγνώστου φυσικού πατρός και χωρίς γάμο των γονέων του, που φέρει το επώνυμο ……...

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Καλαμάτα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2014, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Subscribe to this RSS feed